ŁACINKA
Alfabet łaciński, zwłaszcza używany do zapisu języka, który ma własne pismo lub bywa zapisywany innym alfabetem; np. zapis języka chińskiego łacinką.
Kursywa używana w Polsce w XVI wieku; italika.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Alfabet łaciński, zwłaszcza używany do zapisu języka, który ma własne pismo lub bywa zapisywany innym alfabetem; np. zapis języka chińskiego łacinką.
Kursywa używana w Polsce w XVI wieku; italika.
łacinkiForma rzeczownika „łacinka”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | łacinka | łacinkiobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | łacince | łacinkom |
| Biernikkogo? co? | łacinkę | łacinkiobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | łacinką | łacinkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | łacince | łacinkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | łacinkiobecna forma | łacinek |
| WołajnikTy... | łacinko | łacinkiobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: łacinki
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.