ZŁOTAWOŚĆ
Złota barwa, jej odcień albo połysk o niewielkim natężeniu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Złota barwa, jej odcień albo połysk o niewielkim natężeniu.
złotawośćForma rzeczownika „złotawość”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | złotawośćobecna forma | złotawości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | złotawości | złotawościom |
| Biernikkogo? co? | złotawośćobecna forma | złotawości |
| Narzędnikkim? czym? | złotawością | złotawościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | złotawości | złotawościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | złotawości | złotawości |
| WołajnikTy... | złotawości | złotawości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: złotawość
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.