ZĘBOWOŚĆ
Właściwość pewnych spółgłosek, która polega na dotykaniu przez język górnych zębów podczas ich artykulacji.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Właściwość pewnych spółgłosek, która polega na dotykaniu przez język górnych zębów podczas ich artykulacji.
zębowościomForma rzeczownika „zębowość”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zębowość | zębowości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zębowości | zębowościomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zębowość | zębowości |
| Narzędnikkim? czym? | zębowością | zębowościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zębowości | zębowościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zębowości | zębowości |
| WołajnikTy... | zębowości | zębowości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zębowościom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.