ZĘBINA
Twarda tkanka tworząca masę i szkielet zęba; w koronie leży pod szkliwem, a w obrębie szyjki i korzenia pod cementem, otaczając miazgę zębową. Nazywana też dentyną.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Twarda tkanka tworząca masę i szkielet zęba; w koronie leży pod szkliwem, a w obrębie szyjki i korzenia pod cementem, otaczając miazgę zębową. Nazywana też dentyną.
zębinoForma rzeczownika „zębina”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zębina | zębiny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zębinie | zębinom |
| Biernikkogo? co? | zębinę | zębiny |
| Narzędnikkim? czym? | zębiną | zębinami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zębinie | zębinach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zębiny | zębin |
| WołajnikTy... | zębinoobecna forma | zębiny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zębino
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.