ZĘBIAK
Łagodny nowotwór szczęki lub żuchwy rozwijający się z zawiązka zęba.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Łagodny nowotwór szczęki lub żuchwy rozwijający się z zawiązka zęba.
zębiakuForma rzeczownika „zębiak”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zębiak | zębiaki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zębiakowi | zębiakom |
| Biernikkogo? co? | zębiaka | zębiaki |
| Narzędnikkim? czym? | zębiakiem | zębiakami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zębiakuobecna forma | zębiakach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zębiaka | zębiaków |
| WołajnikTy... | zębiakuobecna forma | zębiaki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zębiaku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.