ZĘBATKA
Element mechanizmu w postaci listwy lub koła z naciętymi zębami, służący do przenoszenia ruchu i siły; współpracuje z kołem zębatym.
Dawna nazwa ryby z rodziny zębaczowatych, obecnie określanej jako zębacz.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Element mechanizmu w postaci listwy lub koła z naciętymi zębami, służący do przenoszenia ruchu i siły; współpracuje z kołem zębatym.
Dawna nazwa ryby z rodziny zębaczowatych, obecnie określanej jako zębacz.
zębatkąForma rzeczownika „zębatka”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zębatka | zębatki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zębatce | zębatkom |
| Biernikkogo? co? | zębatkę | zębatki |
| Narzędnikkim? czym? | zębatkąobecna forma | zębatkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zębatce | zębatkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zębatki | zębatek |
| WołajnikTy... | zębatko | zębatki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zębatką
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.