Występuje w 1 słowniku

zwykły

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma przymiotnika „zwykły”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma przymiotnika „zwykły”, mianownik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma czasu przeszłego czasownika „zwyknąć”, 3. osoba liczby mnogiej, aspekt dokonany.

ZWYKŁY

  1. Taki, który jest często spotykany, normalny i typowy dla kogoś lub czegoś; taki jak zawsze, codzienny. Zwykły dzień to dzień bez niczego niezwykłego.

  2. O człowieku: taki, który niczym śę ńe wyróżnia, przeciętny.

  3. O rzeczach: ńewyszukany, reprezentujący najczęściej spotykany rodzaj, pozbawiony szczególnych cech.

  4. Taki, którego tożsamość da śę bez trudu ustalić, nawet jeśli wynik tego ustalenia okazuje śę niespodzianką; taki, który stanowi dokładnie ten obiekt, a ńe jakikolwiek inny.

  5. Używany dla podkreślenia oczywistości lub typowości tego, co określa następujący wyraz, zwłaszcza gdy jest to typowy przykład czegoś negatywnego. Zwykły bandyta to oczywisty bandyta.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 48 różnych form należących do 2 słów głównych.

ZWYKŁY

zwykłyForma przymiotnika „zwykły”, mianownik / wołajnik / biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Przymiotnik

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?zwykłyobecna formaniezwykłazwykłazwykłeniezwyklizwyklizwykłe
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?niezwykłemuzwykłemuniezwykłejzwykłejniezwykłemuzwykłemuniezwykłymzwykłymniezwykłymzwykłym
Biernikkogo? co?zwykłyobecna formaniezwykłegoniezwykłyzwykłegoniezwykłązwykłązwykłeniezwykłychzwykłychniezwykłezwykłe
Narzędnikkim? czym?zwykłymzwykłązwykłymniezwykłymizwykłyminiezwykłymizwykłymi
Miejscownikw kim? w czym?zwykłymzwykłejzwykłymzwykłychzwykłych
Odchodnikod kogo? czego?zwykłegozwykłejzwykłegozwykłychzwykłych
WołajnikTy...zwykłyobecna formaniezwykłazwykłazwykłeniezwyklizwyklizwykłe

ZWYKNĄĆ

zwykłyForma czasu przeszłego czasownika „zwyknąć”, 3. osoba liczby mnogiej, aspekt dokonany.

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?zwyknąć

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: zwykły

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.