Występuje w 1 słowniku

zwyczaju

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „zwyczaj”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma rzeczownika „zwyczaj”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

Forma rzeczownika „zwyczaj”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

ZWYCZAJ

  1. Powszechnie przyjęty, tradycyjny sposób postępowania w określonych okolicznościach, przekazywany w danej społeczności z pokolenia na pokolenie. Przykładem jest zwyczaj dzielenia śę opłatkiem przy wigilijnym stole.

  2. Charakterystyczny dla danej osoby lub grupy sposób zachowywania śę w określonych sytuacjach, często powtarzany nawykowo. Przykładem jest zwyczaj czytania gazety przy porannej kawie.

  3. Zachowanie zwierząt charakterystyczne dla danego gatunku w określonych sytuacjach, np. zwyczaje godowe ptaków.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 9 form tego słowa.

ZWYCZAJ

zwyczajuForma rzeczownika „zwyczaj”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: zwyczaju

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.