ZWYCZAJOWOŚĆ
Cecha czegoś, co przyjęło śę i obowiązuje na mocy zwyczaju, np. zwyczajowość obchodzenia świąt w danym regionie.
Zbiór obyczajów uznawanych w określonej zbiorowości.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha czegoś, co przyjęło śę i obowiązuje na mocy zwyczaju, np. zwyczajowość obchodzenia świąt w danym regionie.
Zbiór obyczajów uznawanych w określonej zbiorowości.
zwyczajowościForma rzeczownika „zwyczajowość”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwyczajowość | zwyczajowościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwyczajowościobecna forma | zwyczajowościom |
| Biernikkogo? co? | zwyczajowość | zwyczajowościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zwyczajowością | zwyczajowościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwyczajowościobecna forma | zwyczajowościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zwyczajowościobecna forma | zwyczajowościobecna forma |
| WołajnikTy... | zwyczajowościobecna forma | zwyczajowościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwyczajowości
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.