ZWYCZAJOWOŚĆ
Cecha czegoś, co przyjęło śę i obowiązuje na mocy zwyczaju, np. zwyczajowość obchodzenia świąt w danym regionie.
Zbiór obyczajów uznawanych w określonej zbiorowości.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha czegoś, co przyjęło śę i obowiązuje na mocy zwyczaju, np. zwyczajowość obchodzenia świąt w danym regionie.
Zbiór obyczajów uznawanych w określonej zbiorowości.
zwyczajowośćForma rzeczownika „zwyczajowość”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwyczajowośćobecna forma | zwyczajowości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwyczajowości | zwyczajowościom |
| Biernikkogo? co? | zwyczajowośćobecna forma | zwyczajowości |
| Narzędnikkim? czym? | zwyczajowością | zwyczajowościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwyczajowości | zwyczajowościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zwyczajowości | zwyczajowości |
| WołajnikTy... | zwyczajowości | zwyczajowości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwyczajowość
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.