ZWORKA
Element elektroniczny w postaci małego izolowanego przewodnika lub połączonych styków, który zwierając styki, zmienia konfigurację układu, np. płyty głównej komputera.
Zdrobniała forma rzeczownika zwora.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Element elektroniczny w postaci małego izolowanego przewodnika lub połączonych styków, który zwierając styki, zmienia konfigurację układu, np. płyty głównej komputera.
Zdrobniała forma rzeczownika zwora.
zworceForma rzeczownika „zworka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zworka | zworki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zworceobecna forma | zworkom |
| Biernikkogo? co? | zworkę | zworki |
| Narzędnikkim? czym? | zworką | zworkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zworceobecna forma | zworkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zworki | zworek |
| WołajnikTy... | zworko | zworki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zworce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.