ZWITNIK
Gad z podrzędu łuskonośnych, który wiedzie życie pod ziemią; amfisbena, obrączkowiec.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Gad z podrzędu łuskonośnych, który wiedzie życie pod ziemią; amfisbena, obrączkowiec.
zwitnikuForma rzeczownika „zwitnik”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwitnik | zwitniki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwitnikowi | zwitnikom |
| Biernikkogo? co? | zwitnika | zwitniki |
| Narzędnikkim? czym? | zwitnikiem | zwitnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwitnikuobecna forma | zwitnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zwitnika | zwitników |
| WołajnikTy... | zwitnikuobecna forma | zwitniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwitniku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.