ZWITKA
Pojedynczy pełny obrót samolotu lub szybowca wokół własnej osi, wykonywany np. podczas korkociągu.
Dawniej: zwitek, zwój lub kłębek.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pojedynczy pełny obrót samolotu lub szybowca wokół własnej osi, wykonywany np. podczas korkociągu.
Dawniej: zwitek, zwój lub kłębek.
zwitkoForma rzeczownika „zwitka”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwitka | zwitki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwitce | zwitkom |
| Biernikkogo? co? | zwitkę | zwitki |
| Narzędnikkim? czym? | zwitką | zwitkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwitce | zwitkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zwitki | zwitek |
| WołajnikTy... | zwitkoobecna forma | zwitki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwitko
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.