Występuje w 1 słowniku

zwiotczeje

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma osobowa czasownika „zwiotczeć”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt dokonany.

ZWIOTCZEĆ

  1. Stać śę wiotkim — stracić sprężystość, napięcie i jędrność, przestać być elastycznym.

  2. O kwiecie: stać śę wiotkim.

  3. O skórze: utracić napięcie i jędrność, stając śę wiotką.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 57 form tego słowa.

ZWIOTCZEĆ

zwiotczejeForma osobowa czasownika „zwiotczeć”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt dokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-zwiotczej-zwiotczejmyzwiotczejcie-

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: zwiotczeje

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.