ZWIJKA
Przestarzale: rurka z bibułki służąca do robienia papierosów, z ustnikiem lub bez; gilza, tutka.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przestarzale: rurka z bibułki służąca do robienia papierosów, z ustnikiem lub bez; gilza, tutka.
zwijkaForma rzeczownika „zwijka”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwijkaobecna forma | zwijki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwijce | zwijkom |
| Biernikkogo? co? | zwijkę | zwijki |
| Narzędnikkim? czym? | zwijką | zwijkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwijce | zwijkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zwijki | zwijek |
| WołajnikTy... | zwijko | zwijki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwijka
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.