ZWIERZĘCTWO
Dawniej: ogół cech właściwych zwierzętom; zwierzęcość.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: ogół cech właściwych zwierzętom; zwierzęcość.
zwierzęctwomForma rzeczownika „zwierzęctwo”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwierzęctwo | zwierzęctwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwierzęctwu | zwierzęctwomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zwierzęctwo | zwierzęctwa |
| Narzędnikkim? czym? | zwierzęctwem | zwierzęctwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwierzęctwie | zwierzęctwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zwierzęctwa | zwierzęctw |
| WołajnikTy... | zwierzęctwo | zwierzęctwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwierzęctwom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.