ZWIERZCHNIK
Osoba, która ma władzę nad kimś lub czymś i może wydawać polecenia podległym osobom; przełożony, szef lub naczelnik. W pracy bezpośredni zwierzchnik stoi wyżej w hierarchii służbowej od podwładnego.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która ma władzę nad kimś lub czymś i może wydawać polecenia podległym osobom; przełożony, szef lub naczelnik. W pracy bezpośredni zwierzchnik stoi wyżej w hierarchii służbowej od podwładnego.
zwierzchnicyForma rzeczownika „zwierzchnik”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwierzchnik | zwierzchnicyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwierzchnikowi | zwierzchnikom |
| Biernikkogo? co? | zwierzchnika | zwierzchników |
| Narzędnikkim? czym? | zwierzchnikiem | zwierzchnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwierzchniku | zwierzchnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zwierzchnika | zwierzchników |
| WołajnikTy... | zwierzchniku | zwierzchnicyobecna forma |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zwierzchniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwierzchnicy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.