ZWIERCINA
Drobne okruchy i miał skalny powstające podczas wiercenia; urobek wiertniczy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Drobne okruchy i miał skalny powstające podczas wiercenia; urobek wiertniczy.
zwiercinieForma rzeczownika „zwiercina”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwiercina | zwierciny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwiercinieobecna forma | zwiercinom |
| Biernikkogo? co? | zwiercinę | zwierciny |
| Narzędnikkim? czym? | zwierciną | zwiercinami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwiercinieobecna forma | zwiercinach |
| Odchodnikod kogo? czego? | - | zwiercin |
| WołajnikTy... | zwiercino | zwierciny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwiercinie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.