ZWID
Coś, co śę komuś zwidziało; złudzenie, przywidzenie lub mamidło.
W dawnych wierzeniach: upiór, duch lub zmora.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Coś, co śę komuś zwidziało; złudzenie, przywidzenie lub mamidło.
W dawnych wierzeniach: upiór, duch lub zmora.
zwidForma rzeczownika „zwid”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zwidobecna formazwidobecna forma | zwidyzwidy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zwidowizwidowi | zwidomzwidom |
| Biernikkogo? co? | zwidobecna forma | zwidyzwidy |
| Narzędnikkim? czym? | zwidemzwidem | zwidamizwidami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zwidziezwidzie | zwidachzwidach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zwidu | zwidówzwidów |
| WołajnikTy... | zwidziezwidzie | zwidyzwidy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zwid
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.