ZURNA
Dawny sygnałowy instrument wojskowy, dęty, wykonany z kości słoniowej albo drewna; surma.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawny sygnałowy instrument wojskowy, dęty, wykonany z kości słoniowej albo drewna; surma.
zurnachForma rzeczownika „zurna”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zurna | zurny |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zurnie | zurnom |
| Biernikkogo? co? | zurnę | zurny |
| Narzędnikkim? czym? | zurną | zurnami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zurnie | zurnachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | zurny | zurn |
| WołajnikTy... | zurno | zurny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zurnach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.