ZUPEŁNOŚĆ
Cecha czegoś, co obejmuje wszystkie elementy lub aspekty i ńe brakuje mu żadnej części; całkowitość, pełnia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha czegoś, co obejmuje wszystkie elementy lub aspekty i ńe brakuje mu żadnej części; całkowitość, pełnia.
zupełnościomForma rzeczownika „zupełność”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zupełność | zupełności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zupełności | zupełnościomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zupełność | zupełności |
| Narzędnikkim? czym? | zupełnością | zupełnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zupełności | zupełnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zupełności | zupełności |
| WołajnikTy... | zupełności | zupełności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zupełnościom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.