ZUCHWALSTWO
Cecha osoby zuchwałej: nadmierna pewność śiebie i przebojowość połączone z lekceważeniem innych oraz ńeliczeniem śę z nikim i niczym.
Czyn świadczący o tym, że jego sprawca jest zuchwały, czyli ńe liczy śę z nikim i niczym.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby zuchwałej: nadmierna pewność śiebie i przebojowość połączone z lekceważeniem innych oraz ńeliczeniem śę z nikim i niczym.
Czyn świadczący o tym, że jego sprawca jest zuchwały, czyli ńe liczy śę z nikim i niczym.
zuchwalstwuForma rzeczownika „zuchwalstwo”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zuchwalstwo | zuchwalstwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zuchwalstwuobecna forma | zuchwalstwom |
| Biernikkogo? co? | zuchwalstwo | zuchwalstwa |
| Narzędnikkim? czym? | zuchwalstwem | zuchwalstwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zuchwalstwie | zuchwalstwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zuchwalstwa | zuchwalstw |
| WołajnikTy... | zuchwalstwo | zuchwalstwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zuchwalstwu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.