ZUBIN
Obce imię męskie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Obce imię męskie.
zubinaForma rzeczownika „Zubin”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Zubin | Zubinowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Zubinowi | Zubinom |
| Biernikkogo? co? | Zubinaobecna forma | Zubinów |
| Narzędnikkim? czym? | Zubinem | Zubinami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Zubinie | Zubinach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Zubinaobecna forma | Zubinów |
| WołajnikTy... | Zubinie | Zubinowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Zubiny |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zubina
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.