ZRZYNACZ
Osoba, która kopiuje cudzy tekst lub pomysł i podaje go za własny; w gwarze uczniowskiej: ściągacz.
Narzędzie rolnicze, którego zadaniem jest ścinanie trawy, kęp innych roślin oraz niskich krzewów; ścinacz.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która kopiuje cudzy tekst lub pomysł i podaje go za własny; w gwarze uczniowskiej: ściągacz.
Narzędzie rolnicze, którego zadaniem jest ścinanie trawy, kęp innych roślin oraz niskich krzewów; ścinacz.
zrzynaczuForma rzeczownika „zrzynacz”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zrzynacz | zrzynacze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zrzynaczowi | zrzynaczom |
| Biernikkogo? co? | zrzynacz | zrzynacze |
| Narzędnikkim? czym? | zrzynaczem | zrzynaczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zrzynaczuobecna forma | zrzynaczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zrzynacza | zrzynaczy |
| WołajnikTy... | zrzynaczuobecna forma | zrzynacze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zrzynaczu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.