ZOONIM
Nazwa własna zwierzęcia, zwykle domowego, używana w językoznawstwie jako odrębna kategoria nazw własnych. Przykładem zoonimu jest imię psa lub kota.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazwa własna zwierzęcia, zwykle domowego, używana w językoznawstwie jako odrębna kategoria nazw własnych. Przykładem zoonimu jest imię psa lub kota.
zoonimForma rzeczownika „zoonim”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zoonimobecna forma | zoonimy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zoonimowi | zoonimom |
| Biernikkogo? co? | zoonimobecna forma | zoonimy |
| Narzędnikkim? czym? | zoonimem | zoonimami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zoonimie | zoonimach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zoonimu | zoonimów |
| WołajnikTy... | zoonimie | zoonimy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zoonim
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.