ZOOLIT
Skamieniała pozostałość po wymarłych zwierzętach.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Skamieniała pozostałość po wymarłych zwierzętach.
zoolicieForma rzeczownika „zoolit”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zoolitzoolit | zoolity |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zoolitowizoolitowi | zoolitomzoolitom |
| Biernikkogo? co? | zoolit | zoolitówzoolity |
| Narzędnikkim? czym? | zoolitemzoolitem | zoolitamizoolitami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zoolicieobecna formazoolicieobecna forma | zoolitachzoolitach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zoolitu | zoolitówzoolitów |
| WołajnikTy... | zoolicieobecna formazoolicieobecna forma | zoolity |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zoolity |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zoolicie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.