ZOOFIL
Osoba, która zaspokaja popęd seksualny, współżyjąc ze zwierzętami.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która zaspokaja popęd seksualny, współżyjąc ze zwierzętami.
zoofiluForma rzeczownika „zoofil”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zoofil | zoofile |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zoofilowi | zoofilom |
| Biernikkogo? co? | zoofila | zoofilizoofilów |
| Narzędnikkim? czym? | zoofilem | zoofilami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zoofiluobecna forma | zoofilach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zoofila | zoofilizoofilów |
| WołajnikTy... | zoofiluobecna forma | zoofile |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zoofile |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zoofilu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.