ZOBOPÓLNOŚĆ
Rzeczownik rodzaju żeńskiego oznaczający obopólność, czyli wzajemność lub obustronność czegoś dotyczącego obu stron.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzeczownik rodzaju żeńskiego oznaczający obopólność, czyli wzajemność lub obustronność czegoś dotyczącego obu stron.
zobopólnościForma rzeczownika „zobopólność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zobopólność | zobopólnościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zobopólnościobecna forma | zobopólnościom |
| Biernikkogo? co? | zobopólność | zobopólnościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zobopólnością | zobopólnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zobopólnościobecna forma | zobopólnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zobopólnościobecna forma | zobopólnościobecna forma |
| WołajnikTy... | zobopólnościobecna forma | zobopólnościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zobopólności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.