ZOBOPÓLNOŚĆ
Rzeczownik rodzaju żeńskiego oznaczający obopólność, czyli wzajemność lub obustronność czegoś dotyczącego obu stron.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzeczownik rodzaju żeńskiego oznaczający obopólność, czyli wzajemność lub obustronność czegoś dotyczącego obu stron.
zobopólnośćForma rzeczownika „zobopólność”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński. Forma przestarzała.
zobopólnośćForma rzeczownika „zobopólność”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zobopólnośćobecna forma | zobopólności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zobopólności | zobopólnościom |
| Biernikkogo? co? | zobopólnośćobecna forma | zobopólności |
| Narzędnikkim? czym? | zobopólnością | zobopólnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zobopólności | zobopólnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zobopólności | zobopólności |
| WołajnikTy... | zobopólności | zobopólności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zobopólność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.