ZNIECZULACZ
Substancja powodująca przerwanie przewodzenia impulsów nerwowych i ńeodczuwanie bólu; środek znieczulający.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Substancja powodująca przerwanie przewodzenia impulsów nerwowych i ńeodczuwanie bólu; środek znieczulający.
znieczulaczForma rzeczownika „znieczulacz”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znieczulaczobecna forma | znieczulacze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | znieczulaczowi | znieczulaczom |
| Biernikkogo? co? | znieczulaczobecna forma | znieczulacze |
| Narzędnikkim? czym? | znieczulaczem | znieczulaczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | znieczulaczu | znieczulaczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | znieczulacza | znieczulaczy |
| WołajnikTy... | znieczulaczu | znieczulacze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: znieczulacz
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.