ZNAKOMITOŚĆ
Osoba wybitna, znana i ceniona w jakimś środowisku, np. znakomitość naukowa.
Właściwość osoby albo rzeczy odznaczającej się pod pewnym względem tak wysoką jakością, że wyraźnie góruje nad pozostałymi, np. znakomitość utworu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba wybitna, znana i ceniona w jakimś środowisku, np. znakomitość naukowa.
Właściwość osoby albo rzeczy odznaczającej się pod pewnym względem tak wysoką jakością, że wyraźnie góruje nad pozostałymi, np. znakomitość utworu.
znakomitościForma rzeczownika „znakomitość”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znakomitość | znakomitościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | znakomitościobecna forma | znakomitościom |
| Biernikkogo? co? | znakomitość | znakomitościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | znakomitością | znakomitościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | znakomitościobecna forma | znakomitościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | znakomitościobecna forma | znakomitościobecna forma |
| WołajnikTy... | znakomitościobecna forma | znakomitościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: znakomitości
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.