ZNAJOMY
Osoba, którą ktoś zna osobiście lub z widzenia, ale z którą ńe pozostaje w zażyłych stosunkach.
Taki, którego ktoś zna, który ńe jest obcy; też: taki, o którym ktoś coś wie lub z którym śę już zetknął.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, którą ktoś zna osobiście lub z widzenia, ale z którą ńe pozostaje w zażyłych stosunkach.
Taki, którego ktoś zna, który ńe jest obcy; też: taki, o którym ktoś coś wie lub z którym śę już zetknął.
znajomymForma przymiotnika „znajomy”, dajnik, liczby mnogiej.
znajomymForma przymiotnika „znajomy”, narzędnik i miejscownik, liczby pojedynczej.
znajomymForma rzeczownika „znajomy”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znajomy | znajoma | znajome | znajomi | znajome |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | znajomemu | znajomej | znajomemu | znajomymobecna forma | znajomymobecna forma |
| Biernikkogo? co? | znajomyznajomego | znajomą | znajome | znajomych | znajome |
| Narzędnikkim? czym? | znajomymobecna forma | znajomą | znajomymobecna forma | znajomymi | znajomymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | znajomymobecna forma | znajomej | znajomymobecna forma | znajomych | znajomych |
| Odchodnikod kogo? czego? | znajomego | znajomej | znajomego | znajomych | znajomych |
| WołajnikTy... | znajomy | znajoma | znajome | znajomi | znajome |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znajomy | znajomi |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | znajomemu | znajomymobecna forma |
| Biernikkogo? co? | znajomego | znajomych |
| Narzędnikkim? czym? | znajomymobecna forma | znajomymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | znajomymobecna forma | znajomych |
| Odchodnikod kogo? czego? | znajomego | znajomych |
| WołajnikTy... | znajomy | znajomi |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Przysłówekjak? | nieznajomoznajomo |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | znajome |
znajomymForma rzeczownika „znajoma”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znajoma | znajome |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | znajomej | znajomymobecna forma |
| Biernikkogo? co? | znajomą | znajome |
| Narzędnikkim? czym? | znajomą | znajomymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | znajomej | znajomych |
| Odchodnikod kogo? czego? | znajomej | znajomych |
| WołajnikTy... | znajoma | znajome |
Zobacz, w jakich słowach występuje: znajomym
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.