ZNACZKARZ
Dawniej: pracownik zajmujący śę wydawaniem i odbieraniem znaczków obecności od innych pracowników.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: pracownik zajmujący śę wydawaniem i odbieraniem znaczków obecności od innych pracowników.
znaczkarzeForma rzeczownika „znaczkarz”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znaczkarz | znaczkarzeobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | znaczkarzowi | znaczkarzom |
| Biernikkogo? co? | znaczkarza | znaczkarzówznaczkarzy |
| Narzędnikkim? czym? | znaczkarzem | znaczkarzami |
| Miejscownikw kim? w czym? | znaczkarzu | znaczkarzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | znaczkarza | znaczkarzówznaczkarzy |
| WołajnikTy... | znaczkarzu | znaczkarzeobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: znaczkarze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.