ZNACHORSTWO
Leczenie ludzi przez osobę bez wykształcenia medycznego i odpowiednich uprawnień, zwykle metodami niekonwencjonalnymi, takimi jak zioła czy zabiegi magiczne.
Ogół poglądów i działań ńeakceptowanych przez główny nurt danej dziedziny.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Leczenie ludzi przez osobę bez wykształcenia medycznego i odpowiednich uprawnień, zwykle metodami niekonwencjonalnymi, takimi jak zioła czy zabiegi magiczne.
Ogół poglądów i działań ńeakceptowanych przez główny nurt danej dziedziny.
znachorstwaForma rzeczownika „znachorstwo”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | znachorstwo | znachorstwaobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | znachorstwu | znachorstwom |
| Biernikkogo? co? | znachorstwo | znachorstwaobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | znachorstwem | znachorstwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | znachorstwie | znachorstwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | znachorstwaobecna forma | znachorstw |
| WołajnikTy... | znachorstwo | znachorstwaobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: znachorstwa
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.