ZMULACZ
Potocznie, zwłaszcza w mowie młodzieży: coś, co wywołuje otępienie, zmęczenie lub smutek.
Osoba pracująca w górnictwie przy zmulaniu wyrobisk.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie, zwłaszcza w mowie młodzieży: coś, co wywołuje otępienie, zmęczenie lub smutek.
Osoba pracująca w górnictwie przy zmulaniu wyrobisk.
zmulaczówForma rzeczownika „zmulacz”, odchodnik i biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zmulacz | zmulacze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zmulaczowi | zmulaczom |
| Biernikkogo? co? | zmulacza | zmulaczówobecna formazmulaczy |
| Narzędnikkim? czym? | zmulaczem | zmulaczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zmulaczu | zmulaczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zmulacza | zmulaczówobecna formazmulaczy |
| WołajnikTy... | zmulaczu | zmulacze |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zmulacze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zmulaczów
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.