ZMIERZCH
Pora dnia po zachodzie słońca, gdy stopniowo ściemnia śę aż do zapadnięcia nocy; także panujący wtedy półmrok.
Stopniowy koniec, kres czegoś, np. zmierzch imperium.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pora dnia po zachodzie słońca, gdy stopniowo ściemnia śę aż do zapadnięcia nocy; także panujący wtedy półmrok.
Stopniowy koniec, kres czegoś, np. zmierzch imperium.
zmierzchuForma rzeczownika „zmierzch”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zmierzch | zmierzchy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zmierzchowi | zmierzchom |
| Biernikkogo? co? | zmierzch | zmierzchy |
| Narzędnikkim? czym? | zmierzchem | zmierzchami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zmierzchuobecna forma | zmierzchach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zmierzchuobecna forma | zmierzchów |
| WołajnikTy... | zmierzchuobecna forma | zmierzchy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zmierzchu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.