ZJEDNOCZYCIEL
Osoba, która coś zjednoczyła, czyli doprowadziła do połączenia lub wspólnego działania wcześniej podzielonych części, grup lub środowisk.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która coś zjednoczyła, czyli doprowadziła do połączenia lub wspólnego działania wcześniej podzielonych części, grup lub środowisk.
zjednoczycielForma rzeczownika „zjednoczyciel”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zjednoczycielobecna forma | zjednoczyciele |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zjednoczycielowi | zjednoczycielom |
| Biernikkogo? co? | zjednoczyciela | zjednoczycieli |
| Narzędnikkim? czym? | zjednoczycielem | zjednoczycielami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zjednoczycielu | zjednoczycielach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zjednoczyciela | zjednoczycieli |
| WołajnikTy... | zjednoczycielu | zjednoczyciele |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zjednoczyciele |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zjednoczyciel
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.