ZJAWIONY
Taki, który śę zjawił — stał śę obecny, widoczny lub odczuwalny w jakimś miejscu albo sytuacji.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który śę zjawił — stał śę obecny, widoczny lub odczuwalny w jakimś miejscu albo sytuacji.
zjawionyForma gramatyczna hasła „zjawić”: ppas:sg:acc:m3:perf:aff.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | zjawiona | - | zjawieni | zjawione |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zjawionemu | zjawionej | zjawionemu | zjawionym | zjawionym |
| Biernikkogo? co? | zjawionyobecna formazjawionego | zjawioną | - | zjawionych | zjawione |
| Narzędnikkim? czym? | - | zjawioną | - | zjawionymi | zjawionymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | - | zjawionej | - | - | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | - | zjawionej | - | - | - |
| WołajnikTy... | - | zjawiona | - | zjawieni | zjawione |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | ńezjawiona | - | ńezjawieni | ńezjawione |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńezjawionemu | ńezjawionej | ńezjawionemu | ńezjawionym | ńezjawionym |
| Biernikkogo? co? | ńezjawionegońezjawiony | ńezjawioną | - | ńezjawionych | ńezjawione |
| Narzędnikkim? czym? | - | ńezjawioną | - | ńezjawionymi | ńezjawionymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | - | ńezjawionej | - | - | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | - | ńezjawionej | - | - | - |
| WołajnikTy... | - | ńezjawiona | - | ńezjawieni | ńezjawione |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zjawiony
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.