ZIOM
Potocznie kolega lub kompan, czyli osoba, z którą łączy kogoś luźna, towarzyska relacja.
Potocznie osoba bliżej ńeznana, zwykle chłopiec lub mężczyzna, do którego mówiący ma określony stosunek emocjonalny; gość, koleś.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie kolega lub kompan, czyli osoba, z którą łączy kogoś luźna, towarzyska relacja.
Potocznie osoba bliżej ńeznana, zwykle chłopiec lub mężczyzna, do którego mówiący ma określony stosunek emocjonalny; gość, koleś.
ziomaForma rzeczownika „ziom”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ziom | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ziomowi | ziomom |
| Biernikkogo? co? | ziomaobecna forma | ziomów |
| Narzędnikkim? czym? | ziomem | ziomami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ziomie | ziomach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ziomaobecna forma | ziomów |
| WołajnikTy... | ziomie | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | ziomy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zioma
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.