ZIKR
Modlitwa o charakterze rytualnym, którą sufowie odmawiają w języku liturgicznym, nierzadko łącząc ją z tańcem rytualnym.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Modlitwa o charakterze rytualnym, którą sufowie odmawiają w języku liturgicznym, nierzadko łącząc ją z tańcem rytualnym.
zikrachForma rzeczownika „zikr”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zikr | zikry |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zikrowi | zikrom |
| Biernikkogo? co? | zikr | zikry |
| Narzędnikkim? czym? | zikrem | zikrami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zikrze | zikrachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | zikra | zikrów |
| WołajnikTy... | zikrze | zikry |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zikrach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.