ZIEWACZ
Rzadko: osoba, która często ziewa.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzadko: osoba, która często ziewa.
ziewaczaForma rzeczownika „ziewacz”, odchodnik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ziewacz | ziewacze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ziewaczowi | ziewaczom |
| Biernikkogo? co? | ziewaczaobecna forma | ziewaczówziewaczy |
| Narzędnikkim? czym? | ziewaczem | ziewaczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ziewaczu | ziewaczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ziewaczaobecna forma | ziewaczówziewaczy |
| WołajnikTy... | ziewaczu | ziewacze |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | ziewacze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ziewacza
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.