ZIELENICA
Samożywna roślina z grupy zielenic (Chlorophyta), której siedliskiem są przeważnie wody słone i słodkie, a wyjątkowo środowisko lądowe.
Glon, alga.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Samożywna roślina z grupy zielenic (Chlorophyta), której siedliskiem są przeważnie wody słone i słodkie, a wyjątkowo środowisko lądowe.
Glon, alga.
zielenicoForma rzeczownika „zielenica”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zielenica | zielenice |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zielenicy | zielenicom |
| Biernikkogo? co? | zielenicę | zielenice |
| Narzędnikkim? czym? | zielenicą | zielenicami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zielenicy | zielenicach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zielenicy | zielenic |
| WołajnikTy... | zielenicoobecna forma | zielenice |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zielenico
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.