ZIELARZ
Osoba zajmująca śę zielarstwem: mająca rozległą wiedzę o ziołach i wykorzystująca je w leczeniu.
Osoba odurzająca śę marihuaną; potocznie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba zajmująca śę zielarstwem: mająca rozległą wiedzę o ziołach i wykorzystująca je w leczeniu.
Osoba odurzająca śę marihuaną; potocznie.
zielarzowiForma rzeczownika „zielarz”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zielarz | zielarze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zielarzowiobecna forma | zielarzom |
| Biernikkogo? co? | zielarza | zielarzy |
| Narzędnikkim? czym? | zielarzem | zielarzami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zielarzu | zielarzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zielarza | zielarzy |
| WołajnikTy... | zielarzu | zielarze |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zielarze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zielarzowi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.