ZIELARKA
Kobieta zajmująca śę zielarstwem: znająca śę na ziołach i wykorzystująca je w leczeniu lub zbierająca i sprzedająca zioła.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta zajmująca śę zielarstwem: znająca śę na ziołach i wykorzystująca je w leczeniu lub zbierająca i sprzedająca zioła.
zielarceForma rzeczownika „zielarka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zielarka | zielarki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zielarceobecna forma | zielarkom |
| Biernikkogo? co? | zielarkę | zielarki |
| Narzędnikkim? czym? | zielarką | zielarkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zielarceobecna forma | zielarkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zielarki | zielarek |
| WołajnikTy... | zielarko | zielarki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zielarce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.