ZGŁOSKOTWÓRCZOŚĆ
Zdolność tworzenia sylaby, np. przez samogłoskę lub spółgłoskę pełniącą funkcję jądra sylaby.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zdolność tworzenia sylaby, np. przez samogłoskę lub spółgłoskę pełniącą funkcję jądra sylaby.
zgłoskotwórczośćForma rzeczownika „zgłoskotwórczość”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zgłoskotwórczośćobecna forma | zgłoskotwórczości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zgłoskotwórczości | zgłoskotwórczościom |
| Biernikkogo? co? | zgłoskotwórczośćobecna forma | zgłoskotwórczości |
| Narzędnikkim? czym? | zgłoskotwórczością | zgłoskotwórczościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zgłoskotwórczości | zgłoskotwórczościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zgłoskotwórczości | zgłoskotwórczości |
| WołajnikTy... | zgłoskotwórczości | zgłoskotwórczości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zgłoskotwórczość
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.