ZGĘZIAŁY
Taki, który zmarzł i skulił śę z zimna; w gwarze poznańskiej: zziębnięty, skulony.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który zmarzł i skulił śę z zimna; w gwarze poznańskiej: zziębnięty, skulony.
zgęziałemuForma przymiotnika „zgęziały”, dajnik, liczby pojedynczej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zgęziały | niezgęziałazgęziała | zgęziałe | niezgęzializgęziali | zgęziałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezgęziałemuzgęziałemuobecna forma | niezgęziałejzgęziałej | niezgęziałemuzgęziałemuobecna forma | niezgęziałymzgęziałym | niezgęziałymzgęziałym |
| Biernikkogo? co? | zgęziałyniezgęziałegoniezgęziałyzgęziałego | niezgęziałązgęziałą | zgęziałe | niezgęziałychzgęziałych | niezgęziałezgęziałe |
| Narzędnikkim? czym? | zgęziałym | zgęziałą | zgęziałym | niezgęziałymizgęziałymi | niezgęziałymizgęziałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zgęziałym | zgęziałej | zgęziałym | zgęziałych | zgęziałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zgęziałego | zgęziałej | zgęziałego | zgęziałych | zgęziałych |
| WołajnikTy... | zgęziały | niezgęziałazgęziała | zgęziałe | niezgęzializgęziali | zgęziałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zgęziałemu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.