ZEZWŁOK
Martwe ciało ludzkie lub zwierzęce; zwłoki. Wyraz dawny, dziś rzadki.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Martwe ciało ludzkie lub zwierzęce; zwłoki. Wyraz dawny, dziś rzadki.
zezwłokuForma rzeczownika „zezwłok”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zezwłok | zezwłoki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zezwłokowi | zezwłokom |
| Biernikkogo? co? | zezwłok | zezwłoki |
| Narzędnikkim? czym? | zezwłokiem | zezwłokami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zezwłokuobecna forma | zezwłokach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zezwłokazezwłokuobecna forma | zezwłoków |
| WołajnikTy... | zezwłokuobecna forma | zezwłoki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zezwłoku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.