ZEUS
Najwyższe bóstwo w greckich mitach, pan Olimpu oraz rodzic bogów i ludzi.
Drapieżna ryba występująca przy europejskich wybrzeżach Oceanu Atlantyckiego; piotrosz, paszczak.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Najwyższe bóstwo w greckich mitach, pan Olimpu oraz rodzic bogów i ludzi.
Drapieżna ryba występująca przy europejskich wybrzeżach Oceanu Atlantyckiego; piotrosz, paszczak.
zeusieForma rzeczownika „zeus”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zeuszeus | zeusy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zeusowi | zeusom |
| Biernikkogo? co? | zeusa | zeusy |
| Narzędnikkim? czym? | zeusem | zeusami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zeusieobecna forma | zeusach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zeusa | zeusów |
| WołajnikTy... | zeusieobecna forma | zeusy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zeusie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.