ZETLEĆ
Spłonąć całkowicie, tląc śę powoli bez płomienia.
Rozpaść śę lub osłabnąć pod wpływem starości, wilgoci, powietrza albo światła.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Spłonąć całkowicie, tląc śę powoli bez płomienia.
Rozpaść śę lub osłabnąć pod wpływem starości, wilgoci, powietrza albo światła.
zetlałaForma czasu przeszłego czasownika „zetleć”, 3. osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński, aspekt dokonany.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Z -że / -żmocniejsze wezwanie | - | zetlejże | - | zetlejmyż | zetlejcież | - |
co było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zetlałem | zetlałeś | zetlał | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zetlałam | zetlałaś | zetlałaobecna forma | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zetlało | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zetleliśmy | zetleliście | zetleli |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zetlałyśmy | zetlałyście | zetlały |
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zetlałbym | zetlałbyś | zetlałby | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zetlałabym | zetlałabyś | zetlałaby | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zetlałoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zetlelibyśmy | zetlelibyście | zetleliby |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zetlałybyśmy | zetlałybyście | zetlałyby |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zetlenie | zetlenia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zetleniu | zetleniom |
| Biernikkogo? co? | zetlenie | zetlenia |
| Narzędnikkim? czym? | zetleniem | zetleniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zetleniu | zetleniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zetlenia | zetleń |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńezetlenie | ńezetlenia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńezetleniu | ńezetleniom |
| Biernikkogo? co? | ńezetlenie | ńezetlenia |
| Narzędnikkim? czym? | ńezetleniem | ńezetleniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńezetleniu | ńezetleniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńezetlenia | ńezetleń |
| WołajnikTy... | - | - |
zetlałaForma przymiotnika „zetlały”, mianownik i wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zetlały | niezetlałazetlałaobecna forma | zetlałe | niezetlalizetlali | zetlałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezetlałemuzetlałemu | niezetlałejzetlałej | niezetlałemuzetlałemu | niezetlałymzetlałym | niezetlałymzetlałym |
| Biernikkogo? co? | zetlałyniezetlałegoniezetlałyzetlałego | niezetlałązetlałą | zetlałe | niezetlałychzetlałych | niezetlałezetlałe |
| Narzędnikkim? czym? | zetlałym | zetlałą | zetlałym | niezetlałymizetlałymi | niezetlałymizetlałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zetlałym | zetlałej | zetlałym | zetlałych | zetlałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zetlałego | zetlałej | zetlałego | zetlałych | zetlałych |
| WołajnikTy... | zetlały | niezetlałazetlałaobecna forma | zetlałe | niezetlalizetlali | zetlałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zetlała
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.