ZESIKANY
Taki, który śę zesikał; zwykle o osobie lub zwierzęciu, które zmoczyło śę własnym moczem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który śę zesikał; zwykle o osobie lub zwierzęciu, które zmoczyło śę własnym moczem.
zesikanyForma gramatyczna hasła „zesikać”: ppas:sg:acc:m3:perf:aff.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | zesikana | - | zesikani | zesikane |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zesikanemu | zesikanej | zesikanemu | zesikanym | zesikanym |
| Biernikkogo? co? | zesikanyobecna formazesikanego | zesikaną | - | zesikanych | zesikane |
| Narzędnikkim? czym? | - | zesikaną | - | zesikanymi | zesikanymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | - | zesikanej | - | - | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | - | zesikanej | - | - | - |
| WołajnikTy... | - | zesikana | - | zesikani | zesikane |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | ńezesikana | - | ńezesikani | ńezesikane |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńezesikanemu | ńezesikanej | ńezesikanemu | ńezesikanym | ńezesikanym |
| Biernikkogo? co? | ńezesikanegońezesikany | ńezesikaną | - | ńezesikanych | ńezesikane |
| Narzędnikkim? czym? | - | ńezesikaną | - | ńezesikanymi | ńezesikanymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | - | ńezesikanej | - | - | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | - | ńezesikanej | - | - | - |
| WołajnikTy... | - | ńezesikana | - | ńezesikani | ńezesikane |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zesikany
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.